In de gemeentelijke basisschool van Schelle is het ondertussen een traditie geworden dat de twee leerkrachten van het vierde leerjaar samen een project uitwerken voor hun leerlingen. ‘We hadden eerder al projecten ingediend bij Canon, maar zonder resultaat. Net toen ik het dacht op te geven, werd ons project ‘Aan de slag’ dan toch goedgekeurd’, zegt juf Annemie Rochtus. Het project draaide om beroepen. De leerlingen hebben onder andere een hele voormiddag mogen meewerken met mensen in uiteenlopende professionele sectoren. ‘Een enorm succes voor alle partijen’, glundert ze.

In het begin van het schooljaar ging ‘Aan de slag’ van start met een brainstormsessie in de klas: welke beroepen ken je, wat zou je later willen worden et cetera. Er bleek een duidelijke interesse uit voor oude beroepen zoals klompenmaker en mandenvlechter. Dat werd meteen de tweede stap in het project: personen met dergelijke beroepen kregen een uitnodiging om een demonstratie te geven in de school. Via een doorschuifsysteem kwamen de leerlingen bij iedereen terecht.

Eén keer per maand kwam een leerkracht van de muziekacademie de kinderen liedjes over beroepen aanleren. ‘Ook dat was heel tof’, zegt Annemie Rochtus. ‘Wij kunnen natuurlijk ook wel liedjes aanleren, maar zo’n professionele muzikante haalt toch telkens iets meer uit de kinderen. We stonden er soms versteld van.’

Hét hoogtepunt van het project vond plaats in januari. ‘Toen hebben we in winkels uit de buurt gevraagd of de leerlingen hen een voormiddag mochten komen helpen. Het moeilijkst was om alle vierenveertig leerlingen een plaatsje te bezorgen. Sommige volwassenen stonden er in het begin sceptisch tegenover: “Hoe moeten we die kinderen een hele voormiddag bezighouden?” vroegen ze zich af. Nu krijgen we daarentegen constant de vraag: “Wanneer komen ze nog eens terug?” Per twee of drie hebben de leerlingen ergens onderdak gevonden: bij de bakker mochten ze koffiekoeken bakken, bij de schoenwinkel mochten ze de rekken helpen vullen en schoenen verkopen. Er hebben er zelfs twee lesgegeven in de kleuterklas en geholpen bij een onthaalmoeder.’ Annemie en haar collega trokken van plek tot plek om te zien of alles vlot verliep. De kinderen hebben die dag belangrijke dingen opgestoken. Annemie Rochtus: ‘Ze wisten nadien piekfijn te vertellen waarom ze dat bepaalde beroep later wel of niet zouden willen uitoefenen.’

Dat onverwachte momenten soms de leukste ervaringen opleveren, kunnen de leerlingen en leraren nu ook getuigen. De beroependag trok de aandacht van de pers. De pers kreeg het volle enthousiasme van de kinderen. ‘Daarom hebben we het beroep van journalist in de kijker gezet. De leerlingen hebben artikelen geschreven over hun dag in het beroepsleven en daar hebben we een krantje van gemaakt.’

‘We hebben ook contact gezocht met de bejaarden uit de serviceflats in de buurt’, gaat Annemie Rochtus door. Elk kind kreeg ‘zijn’ bejaarde toegewezen en mocht hem of haar interviewen over beroepen van vroeger. ‘Sommige kinderen zijn in hun vrije tijd nog teruggegaan om voort te praten. Ook de senioren vragen geregeld naar de kinderen. Het was zeker ook een goede zet in het project en iets waarop we ook voor andere projecten kunnen voortbouwen.’

Het project mondde uit in een optreden met liedjes en dansjes. De oorspronkelijke bedoeling was om alleen de ouders voor de show uit te nodigen. ‘Maar de kinderen wilden absoluut dat de mensen van de serviceflats ook zouden komen. Daarom hebben we het optreden twee keer gedaan: op donderdag voor de bejaarden, op vrijdag voor de eigen familie.’

Annemie Rochtus is vooral te spreken over de spontane reacties die ze op het project hebben gekregen. ‘Mensen meldden zichzelf aan om allerlei te doen. Ouders sprongen in, een vader bood aan om de uitnodigingen te drukken, we kregen tips over personen met boeiende beroepen... Een goede raad lijkt me dus: gewoon doen! Wij waren in het begin ook wat bang: zal het lukken? Past alles in het leerplan? En zo meer. Maar je krijgt bij zo’n project zoveel terug, soms ook uit onverwachte hoeken, en alles wat je ervaart en bijleert, kan later een meerwaarde vormen voor je lessen. Zeker de externe hulp die je krijgt van experts in hun vakgebied is onbetaalbaar.’