Elke jongere droomt. Dromen zijn onlosmakelijk met de puberteit verbonden. Maar waar dromen ze dan van? En hoe kunnen we dit gegeven op een originele manier in een project gieten? Projectverantwoordelijke Roos Van Baelen: “Met deze denkoefening is ons project ‘Dromen van’ gestart. We polsten eerst en vooral bij onze leerlingen zelf. Waar dromen ze van? Wat houdt hen wakker? De typische jeugdproblemen als liefdesverdriet en spanning met de ouders kwamen al snel aan bod. En dan gingen we op zoek naar een toneelstuk die we daaraan konden linken. Het werd ‘Voorjaarsontwaken’, een toneelstuk van Frank Wedekind in 1890 wel wat stof deed opwaaien omwille van zijn progressiviteit. Want in het stuk worden thema’s als abortus en zelfmoord gebracht. Dit stuk hebben we grotendeels laten herschrijven door onze leerlingen. De vierde- en zesdejaars gingen daarmee aan de slag. We deelden scène na scène uit. Zij moesten het verhaal een moderner jasje geven.

 De tweede stap was de muziek. Welke muziek past bij dit stuk? En welke scènes kunnen we vervangen door muziek? Enkele leerlingen hadden zich als muzikant voor dit project opgegeven. Ook zij wisten dus wat gedaan. Een andere groep concentreerde zich dan weer op de beeldvorming. Welke scènes kunnen we vervangen door filmpjes? En hoe brengen we die scène dan zelf in beeld? Ook deze filmpjes werden op school gemaakt. Alles is self-made. De muziek werd tijdens de voorstelling live gebracht. Zelfs de affiche ontwierpen de leerlingen zelf.

 En dan hadden we nog onze groep dansers. Moeilijk om ook nog eens een stukje dans in het geheel te verwerken. We kwamen er maar niet uit. Totdat regisseur Charles Cornette ons de tip gaf om een proloog met dansers te maken. Zij vertellen met bewegingen het verhaal vooraf. Pas dan volgt het echte toneelstuk. Het was echt prachtig om te zien.

 Het toneelstuk was slechts één facet van het project en kreeg uiteindelijk ‘In de fleur’ als nieuwe titel, gebaseerd op het liedje van Mira. Daarnaast organiseerden de leerlingen ook een tentoonstelling waar ook werd gewerkt rond datzelfde droomthema. Ze ontwierpen hun droomhuis, ze tekenden droombeelden... Ook dat hebben ze schitterend gedaan.

 We zijn met dit project in september begonnen. In februari was alles achter de rug. We wilden vooral het engagement van onze leerlingen verhogen. We repeteerden na school, in het weekend en in de vakanties. Ze moesten er echt wel iets voor over hebben. En we wilden de sfeer onder elkaar verbeteren. We werkten klasoverschrijdend, ze kwamen in contact met niet-klasgenoten en moesten noodgedwongen samenwerken. Ook dat was niet altijd evident. Ze zagen elkaar op een totaal andere manier. En wij ook. Maar ze kregen wel de kans om even te schitteren. En ook dat was één van onze doelstellingen. Ze kregen applaus van hun ouders, van de leerkrachten en van hun medeleerlingen. En dat deed hen zo goed. Hopelijk blijven onze leerlingen nog heel lang dromen. Ook dat willen we hen meegeven. Blijf dromen, ook al komt een droom niet altijd uit!”