Sinds drie jaar ronden de zesdejaars humane wetenschappen hun schoolcarrière af met een groot project voor het vak cultuurwetenschappen. Het thema en de concrete invulling, organisatie en uitwerking van het toonmoment ligt telkens volledig in hun handen.
Begin dit jaar wordt Koenraad Nijssen, leraar in het laatste jaar humane wetenschappen en historicus, door de stad Bilzen gevraagd een boek te schrijven over het spraakmakende festival “Jazz Bilzen” van de jaren ’60 en ’70. Hij stelt de leerlingen voor om een klas- en vakoverschrijdend project rond dit thema uit te werken. De leerlingen zijn, zoals elk jaar overigens, volledig vrij om in te gaan op dit voorstel of een ander thema te kiezen.
Tijdens een reeks inleidende lessen geschiedenis, esthetica, cultuur- en gedragswetenschappen krijgen de laatstejaars een beeld van de tijdsgeest van zo’n veertig jaar geleden en van de oorsprong van de jazz. Daarin wordt ook de link met hun eigen leefwereld zoveel mogelijk gelegd. Ze trekken de straat op en praten met mensen die de bloeiende jaren van Jazz Bilzen meemaakten. Langzaam maar zeker krijgen ze de smaak te pakken en smijten ze zich voor meer “Jazz (in) Bilzen”.

Vanaf dan ligt alles in de handen van zo’n dertigtal leerlingen. Ze richten zelf klasoverschrijdende werkgroepen op voor publiciteit, kledij, script, financiën etc. Om tot een afwisselende voorstelling te komen, schakelt de verantwoordelijke leraar een professionele regisseur in. Een reeks improvisatiesessies resulteert in een viertal toffe sketches. De contacten met Bilzenaren die ze eerder ontmoetten, helpen hen om reportages te maken waarin oude herinneringen weer tot leven komen. Voor het derde luik van de voorstelling wordt een beroep gedaan op alle leerlingen van de school. Er wordt een muziekgroepje opgericht dat, onder begeleiding van de leraar esthetica, tijdens de voorstelling zo’n 15 liedjes zal spelen.

Terugblik door Mohammed en Sander, twee leerlingen:
- Het samenwerken met twee klassen is niet evident. De communicatie liep vaak stroef, zodat we op twee sporen en snelheden werkten. Het is belangrijk één online forum te hebben waarop iedereen alles bespreekt.
- De regisseur wilde de sketches heel abstract aanpakken. Omdat het de eerste keer was dat wij toneel speelden, hielden wij bijvoorbeeld meer van een duidelijke inkleding. We losten het conflict alleen op en kwamen tot een consensus met hem.
- Het is heel tof zo’n grootschalig project op poten te zetten zonder hulp van leraars. Zelfs de financiën moesten we zelf beheren. Het geeft voldoening als je dan ziet dat de voorstelling vlot loopt!