Door zijn projectervaring met Kids Kanaal Kunst en met Mooss kwam leerkracht Mark Willems op het idee van ThemaVisie. Waarom niet zelf reportages maken voor enkele thema’s uit de PAV-handboeken? De camera loopt in een containerbedrijf in de haven, tijdens interviews over relaties en de crisis, en levert een indringend beeld van enkele tienermoeders. De gemonteerde filmpjes komen aan bod tijdens de lessen PAV.
“Het stimuleert de betrokkenheid en maakt de leerstof heel realistisch. Zo zie ik stoere jongens wel eens slikken als het gaat over abortus tijdens het filmpje “Oeps!? Baby onderweg”. Opvallend in deze reportage is de openhartigheid waarmee de jonge mama’s en oma’s praten over de hindernissen van het onverwachte, jonge moederschap. Ook een leerkracht wordt geïnterviewd, zij geeft vooral goede raad mee. In de haven filmen de jongens niet alleen typische lastechnieken, maar ook de werkervaring van havenarbeiders.
“Ze leren ontzettend veel uit zo’n project. Deze jongeren volgen deeltijds onderwijs en hebben al een moeilijke schoolloopbaan achter de rug. Het is voor hen niet vanzelfsprekend om samen te werken en verantwoordelijkheid te nemen. Maar als je het proces als leerkracht bewaakt krijgt dit een enorme didactische waarde. Zo heeft de klas Winkeladministratie zelfs een relatietherapeut geïnterviewd en zijn ze gaan praten met iemand van een relatiebureau. Op die manier krijg je verschillende invalshoeken en dat merken ze zelf ook.” De jongeren worden zich bewust van de kracht van communicatie. Tijdens de straatinterviews leren ze hun vragen duidelijk formuleren en buiten de lijntjes denken.
“Met zo’n filmproject komt elk talent aan bod. Iedereen vindt er wel zijn plekje in, het is een leerproces met een hoog rendement. Ze hebben immers iets gemaakt vanuit hun eigen leefwereld, down-to-earth. Ook met hun cameratechnieken zie je ze evolueren, ze springen verder dan ze zelf vermoeden. En af en toe ontdek je zelfs een mediatalent onder je leerlingen!”
Het enthousiasme van Mark Willems is aanstekelijk, samen met zijn klassen bokste hij een website (zie bijlage) in elkaar. Daarop is duidelijk te merken hoe fier ze zijn op wat ze hebben gemaakt. “De filmpjes worden in de lessen getoond, het moét dus goed zijn. Dat werkt bijzonder motiverend. De leerstof is hier echt leefstof.”


Maar er zijn wel valkuilen:
- Werk met concrete kleine doe-opdrachtjes om ze snel aan de camera te doen wennen. Een moeilijkere klasgroep heeft geen boodschap aan theorie, laat hen de verschillende camerastandpunten zelf ondervinden. Stop er eventueel een wedstrijdelement in om ze te motiveren.
- Montage is niet zo simpel en vergt tijd; laat ze dit alleen doen als het potentieel aanwezig is. Bij een te groot tijdverlies grijp je best zelf in met enkele korte montageopdrachtjes. Maar dit is wel intensief voor de leerkracht.
- Het project vraagt tijd, vijf halve dagen is een minimum, zodat je ook de luxe hebt om even vast te lopen. Dan leren de jongeren op eigen kracht de problemen op te lossen. Het vraagt ook veel flexibiliteit van de leerkracht.