Een artikeltje in Klasse over het Robocup-project trok de aandacht van meester Gunther.
“Toen ik het aan de leerlingen voorlegde, waren ze direct enthousiast. Maar er waren nog andere redenen om in het project te stappen. Tijdens de doorlichting wezen de inspecteurs erop dat er een serieus aanbod rond technologie bestaat. Met dit project wilden we aan de buitenwereld en de ouders tonen dat er in het secundair onderwijs nog andere richtingen bestaan dan Latijn.”
Meester Gunther volgde eerst een opleiding van vier sessies aan de VUB. “Het programma voor de bouw van onze klasrobot haalden we bij Lego. We werkten met NXT Mind Storms, ook burgerlijk ingenieurs gebruiken dat: die zijn er dan wel maanden mee bezig”, vertelt meester Gunther.

Leerling Allan: “Na Kerstmis brainstormen we met de klas wat een robot nu eigenlijk is. Dan delen we ons in groepjes. Een groepje maakt een website en een blog over het project, een tweede groepje moet de robot programmeren, een ander groepje een dansje voor de leerlingen en de robot bedenken. En dan is er nog een PR-groepje dat T-shirts ontwerpt en op zoek gaat naar sponsors.”
Laurens is een van de programmeurs. “ We werken eerst met een e-robot om alles uit testen. Dan steken we onze robot in elkaar en testen we de software uit. Het komt er op aan voldoende sensoren te installeren en ze goed af te stellen. Die sensoren zijn de zintuigen van de robot. Het straffe is dat we pas na de wedstrijd ontdekken hoe we ze nog beter kunnen afstellen.”
Demi, een van de danseressen. “Omdat onze robot uiteindelijk toch wel erg klein uitvalt, maken we er een Smurf van: Baby Smurf. Dus bouwen we een robot met een Smurfenkop.”
Een werkgroepje plaatst een Smurfenkop op de robot. Antje: “We spreken af welk materiaal we nodig hebben en brengen kippendraad, ballonnen, behangerslijm en krantenpapier mee naar school. Met papier maché boetseren we een Smurfenkop. Probleem is dat de kop te zwaar wordt, het onderstel van de robot kantelt telkens. Uiteindelijk kiezen we voor een kleinere, plastic versie.”
Laurens: “Nu moeten we het programmeren en het dansen nog op elkaar afstemmen.
De robot moet met de klas meedansen en tijdens de opvoering mag hij niet van het podium donderen.”
Meester Gunther: “ De dag voor de wedstrijd houden we generale repetitie. We calibreren de sensoren, maar de computerbrik crasht. Spannend natuurlijk. Hals over kop kunnen we een nieuwe versie op de kop tikken.”
Demi: “Zaterdag 16 juni is het dan de finalewedstrijd in Technopolis. We worden de winnaars van de categorie dansen!”
Meester Gunther leest voor: “Tijdens de interviewronde met de jury bleek duidelijk dat dit team werkelijk alles zelf heeft gedaan: het programmeren, het bouwen van de robot, het uitdenken van de choreografie, de marketing en communicatie rond het project. De kostuums waren origineel en niet alleen de robot en de dansers op het podium waren verkleed, maar de hele entourage stond als Smurf aan de zijlijn. En ze hebben gewerkt met sensoren op de robot, hetgeen ook extra punten opleverde.”

De robotbouwers krijgen een check van 1.200 euro, een meet and greet met de robot Honda-Asimo en een selectie voor het wereldkampioenschap, deze zomervakantie in Oostenrijk.

“Hoe we dat gaan aanpakken, weten we nog NIET. 1.200 euro is mooi, maar om van dat bedrag een bus naar Oostenrijk en ons verblijf te betalen? We moeten nu nog vlug enkele acties bedenken om geld in het bakje te brengen en de oudervergadering eens vriendelijk in de ogen kijken. Ofwel met een selectie van de klas naar Oostenrijk trekken? Dat moet dan wel eerlijk en democratisch gebeuren. We zien wel.”
Donderdag 30 juni vertrekken de zesdejaars van de Jozef Weyns BS naar Oostenrijk om tussen veertig deelnemende landen op het WK Robocup junior de eer van ons land te verdedigen. In laatste instantie vindt de school nog een sponsor: de Europese Gemeenschap. Op 6 juli zijn ze terug in Beerzel, met de wereldbeker?

Van de klas willen Mika en Jordi later robots bouwen. Ze weten nu al dat ze robots kunnen laten bewegen, maar of een robot ook gevoelens kan hebben? Jordi denkt van wel. “Er bestaan nu toch al knuffelrobots”, zegt ze overtuigd.